Σε μια πρόσφατη αναζήτησή μου στο Internet, βρέθηκα σε μια γλυκιά σελίδα, με τίτλο "Γλυκές Ιστορίες". Και άκουσα αυτό το τραγούδι...
Είναι από την γαλλική ταινία "Η πεταλούδα".
Τη χρονιά 2005-2006 βρισκόμουν σε ένα Δημοτικό Σχολείο στα Χανιά της Κρήτης και είχα την Έκτη τάξη Δημοτικού. Μαζί με τα παιδιά συμμετείχαμε σε ένα πρόγραμμα για την Διεθνή Ημέρα Γαλλοφωνίας (20 Μαρτίου) και κάναμε πολλές δραστηριότητες από την αρχή της χρονιάς, με βάση τη γαλλική γλώσσα. Οι πιο σημαντικές ήταν ότι:
Ακούσαμε παιδική χορωδία που τραγουδούσε καταπληκτικά γαλλικά τραγούδια στο Ωδείο της πόλης, παρακολουθήσαμε ημερίδα με μικρά θεατρικά δρώμενα για τη γαλλοφωνία και πόσες λέξεις έχουν συμπεριληφθεί στην ελληνική γλώσσα, και συμμετείχαμε σε διαγωνισμό καλλιτεχνικής δημιουργίας και γραπτής έκφρασης με αφορμή την παρακολούθηση της γαλλικής ταινίας "Η πεταλούδα" (Le papillon).
Ακούγοντας λοιπόν αυτό το υπέροχο τραγούδι και ενθυμούμενη την τάξη μου στα Χανιά (η οποία νομίζω ότι του χρόνου δίνει Πανελλήνιες εξετάσεις!), σκέφτηκα να το συμπεριλάβω στο ιστολόγιο. Ευχαριστώ βέβαια και τις Γλυκές Ιστορίες που στάθηκαν αφορμή για αυτό!
Αφιερώνω λοιπόν αυτό το τραγουδάκι που ακούγεται δίπλα στο playlist, στα παιδιά της τάξης εκείνης και εύχομαι όπου και να βρίσκονται, να είναι πάντα καλά και να έχουν πολλές επιτυχίες όπως τότε...
Στίχοι & μουσική : Μάνος Χατζιδάκης
Πρώτη εκτέλεση : Αλίκη Βουγιουκλάκη
Μες σ' αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή
κι έχω συντροφιά μου κάτασπρο πουλί
Σημάδι ρίχνω στο γιαλό, μα πώς να σου το πω
Είσαι ένα αστέρι μακρινό, τη νύχτα σε φιλώ
Θέλω να φυτέψω πεύκο λυγερό
για να μεγαλώσει και να το χαρώ
Σημάδι ρίχνω στο γιαλό, μα πώς να σού το πω
Είσαι ένα αστέρι μακρινό, τη νύχτα σε φιλώ
Μπλέκω τα μαλλιά μου μ' άστρα και βροχή
και στα όνειρά μου κάνω προσευχή
Σημάδι ρίχνω...
Άσπρα καράβια τα όνειρά μας
Στίχοι: Σωτήρης Σκίπης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Βιολάρης & Καίτη Χωματά
Άσπρα καράβια τα όνειρά μας για κάποιο ρόδινο γιαλό,
άσπρα καράβια τα όνειρά μας.
Θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο μυριστικό κι ευωδιαστό,
θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο.
Κι από ψηλά θα μας φωτίζει το φεγγαράκι το χλωμό,
κι από ψηλά θα μας φωτίζει.
Και θ' αρμενίζουν, ω χάρα μας, ίσα στο ρόδινο γιαλό,
άσπρα καράβια τα όνειρά μας.
Πριν μερικά χρόνια στην καλοκαιρινή γιορτούλα του σχολείου είχα κάνει με παιδάκια Β΄ τάξης, το τραγούδι "Εγώ κι εσύ", (αλλιώς Ερωτικό) από το δίσκο "Χάρτινο Καράβι" του Νότη Μαυρουδή με τη χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου.
Τα παιδιά κρατούσαν μαντίλια, άλλα φορούσαν ψάθινα καπέλα, πολύχρωμα φουστανάκια τα κορίτσια, δίνοντας μια ρομαντική, ταξιδιάρικη διάθεση. Τα παιδιά χόρευαν ανά δύο, και κάθε φορά που το τραγούδι ανέφερε "Αν θες μαζί μας, έλα κι εσύ...", εκείνα απευθύνονταν προς τον κόσμο... Γενικά ήταν πολύ συγκινητικό, όμορφο θέαμα, που ξέφευγε από τα συνηθισμένα και καθόλου βαρετό, παρόλο που το τραγούδι κινείται σε αργούς ρυθμούς... Τα παιδιά το είχαν αγαπήσει από την πρώτη φορά που το άκουσαν και το υποστήριξαν με τον καλύτερο τους εαυτό. Τα ευχαριστώ πολύ γι' αυτό!
Επειδή είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ειδικά για σχολική γιορτούλα, το παραθέτω παράκατω, δίνοντας μια απλή, δροσερή ιδέα για την καλοκαιρινή παράσταση!
Βέβαια, εσείς μπορείτε να το εμπλουτίσετε με κινήσεις, σκηνικά, ρόλους...Φαντασία να υπάρχει! ;)
Στίχοι: Νανά Νικολάου
Θα φτιάξω έναν κήπο μαγικό
για να πουλάω ηλιαχτίδες και γιογιό
και πεφταστέρια.
Θα φτιάξω ένα κιόσκι εξωτικό
για να πουλάω φεγγαράδες και λωτό
τα καλοκαίρια.
Αν θες μαζί μου έλα κι εσύ
δυο πειρατές σ' ένα νησί
σ' ένα νησί των θησαυρών
και Κρούσος μα και Ροβινσών.
Θα φτιάξω ένα κήπο μαγικό
για να χαρίζω έναν ήλιο τροπικό
και μια βεντάλια.
Θα φτιάξω ένα κιόσκι εξωτικό
για να χαρίζω της αγάπης το χυμό
και ματογυάλια...
Αν θες μαζί μου έλα κι εσύ
δυο πειρατές σ' ένα νησί
σ' ένα νησί των θησαυρών
και Κρούσος μα και Ροβινσών.